از مبارزات دليرانه کارگران شرکت کشت و صنعت هفت تپه حمايت کنيم

" ناصر مهاجر "

هموطنان عزيز: در تداوم سياست های ويرانگر اقتصادی رژيم ولايت فقيهی حاکم بر ايران هم اينک يکی ديگر از مهم ترين کارخانجات توليدی کشورمان در منطقه خوزستان، يعنی شرکت کشت و صنعت نيشکر هفت تپه در شرف از هم پاشيدگی قرار گرفته است . اقتصاد مبتنی بر دلالی و واسطه گری و وارداتی رژيم حاکم و سود شرشار و " بی درد و سری " که از اين طريق نصيب سردمداران رژيم، خانواده و وابستگان آنها و نهاد های مختلف جکومتی می گردد ، مرزی نمی شناسد. سردمداران و برنامه ريزان اقتصادی ،غالبا خود کسانی هستند که در اين بازار غارت و نابودی تاسيسات توليدی کشورمان سهيم اند و اگر هم سهيم نباشند "سمبه " وارد کنندگان، به خاطر پشت گرمی شان به نهاد های سرکوب ، آنقدر " پر زور " است که کسی قادر به حسابرسی نيست، آن چه که آنان بدان می انديشند ، سودی های کلانی است که در کوتاه مدت نصيب شان می شود ، برای آنان ورشکستگی کارخانجات توليدی ، عقب اقتادگی حقوق کارگرانی که تنها محل درآمدشان شغل شان هست ، بيکاری کارگران و آينده اقتصاد کشور ، اهمييتی ندارد . در چنين شرايطی تاکيد بر اجرای اصل 44 قانون اساسی نيز موجب شده است که چوب حراج بر موسسات توليدی بزنند و آنان را به قيمت های نازل به صاحبان سرمايه که غالبا سردمداران خود رژيم هستند بفروشند. در چنين روندی هست که شرکت کشت و صنعت نيشکر هفت تپه ، که نزديک به 6000 کارگر دارد، قربانی اين چنين سياستی می گردد. در مقابل چنين سياستی است که کارگران دلير شرکت نيشکر هفت تپه قد علم کرده اند و عليرغم سياست قهر و سرکوب رژيم همچنان در دستيابی به خواسته های برحق پافشاری می کنند.

آنان در دومين نامه خود به " به سازمان جهانی کار و اتحادیه های کارگری جهان" به حقوقی اشاره کرده اند که تنها متعلق به آنها نيست بلکه تمامی کارگران ايران را در بر می گيرد، و به درد هايی اشاره کرده اند که درد همه کارگران در ايران است . اين موارد همچنان که در نامه دوم آنها آمده است عبارتند از:

1- حل مشکل بدهی شرکت که دولتی می باشد و دولت توان بخشش آن بدیها را دارد

2- تضمين در خصوص اينکه شرکت با وضع موجود ورشکسته نمی شود.

3- رها نکردن شرکت از نظر مالی توسط دولت

4- اصلاح سیاستهای به نفع دولت در خصوص صنعت شکر و شرکت ، تقلیل تعرفۀ کمرگی ، جلو گیری از واردات بی رویۀ شکر توسط بخش خصوصی و حتی دولت.

5- اجرای مشاغل بندی پس از 13 سال که هر 4 سال یکبار باید مورد بازنگری قرار گیرد که متاسفانه مسکوت مانده است

6- رسمی کردن کارگران موقت

7- ارتقای شغلی کارگران شاغل

8- تشکیل سندیکای کارگری

9- واگذاری منازل شرکت که در اختیار نیروهای نطامی ؛ اطلاعاتی ، بانکی و آموزش و پرورش و دیگر ادارات دولتی است

10- پرداخت به موقع حقوق کارگران

11- اجرای استانداردهای لازم در محل کار

12- اجرای طرح زیان آور با توجه به زیان آور بودن محل کار ، بعضی از کارها در سطح شرکت

13- اصلاح نحوۀ دادن مزایا در خصوص سختی کار و بدی آب وهوا با توجه به دمای بالای 50 درجه در محل کار و موارد دیگر.

موارد فوق نشان می دهد که عليرغم همه ترفند ها و تهديدات و تطميعات کارگران به حقوق خود کاملا آگاه اند، حقوقی مسلم که تماما تحق پذيرفتنی است .و از طرفی ديگر اقدام کارگران شرکت کشت و صنعت نيشکر هفت تپه، گام مهمی است در مقابل سياست ضدکارگری رژيم در تمامی کشور. مسلما اگر کارگران شرکت نيشکر هفت تپه بتوانند به حقوق مطرح شده خود برسند . گامی به جلو برای تمامی کارگران ايران خواهد بود و گشايشی در کار آنان. و به همين خاطر مستلزم حمايت همه جانبه هست . وظيفه همه کارگران ، نيرو های سياسی مدافع حقوق کارگران ، سازمان های حق طلب و سازمان های مبارز دانشجويی است تا در هر جايی که هستند ، و به هر طريقی که می توانند به ياری کارگران دلير شرکت کشت و صنعت نيشکر هفت تپه بشتابند.

- هرچه مستکم تر و قوی تر باد پيوند جنبش کارگری با جنبش دانشجويان ، زنان و معلمين

- پيروز باد مبارزات حق طلبانه کارگران دلير شرکت کشت و صنعت نيشکر هفت تپه