در سوگ رحلت آقای عزت الله سحابی و شهادت جانگذار خانم هاله سحابی

آقای عزت الله سحابی پس از شش دهه مبارزه برای آزادی و دموکراسی و ساختن ايرانی آباد با مردمی آزاد ، در يکی از مقاطعی که مردم ايران درگير مبارزه ای سهمگين با رژيمی جنايتکار و خونريز و ضد بشر هستند و هرروز قربانی می دهند ، در گذشت. او انسانی صادق ، مبارزی قابل اعتماد ، منعطف و انسان دوست بود و نسبت به ظلم و ستم به همه ايرانيان بدون توجه به مرام و مسلک و قوميت و جنسيت شان معترض . که اين اعتراض خصوصا در اين اواخر نسبت به ستم های بی کرانی که در زندان های نظام مطلقه فقاهتی بر زندانيان زن اعمال می شود علنی تر شده بود. او از يک خانواده آگاه و مبارز و آزاديخواه ايرانی بود که با کليت خانواه ودر تاريخ سه نسل درگير استبداد و خودکامگی بود. پدرش مرحوم يدالله سحابی از آزاديخواهان و انديشمندان برجسته تاريخ معاصر ايران بود که در عين حال که عمر خودرا در مبارزه با دو استبداد سلطنتی و ولايت مطلقه فقاهتی گذراند ،در عرصه فکری آثار ارزشمند و قابل اتکايی از خود به يادگار گذاشته است.

خودش مبارزات آزاديخواهانه و استقلال طلبانه خودرا از زمان نهضت ملی شروع کرد و تا زمان در گذشت اش ادامه داشت . در نسل سوم شان، همه خانواده سحابی و خصوصا زن نستوه و مادر صلح طلب ايران ، خانم هاله سحابی را مشاهده می کنيم که برای بدرقه پدر در آخرين سفرش ، از زندان فقيه به مرخصی آمده بود. هاله ای که سراپا درد بود،و در حالی که درد زندان به جرم آزادی خواهی و برابری طلبی را با خود حمل می کرد، در حالی که درد زنانی را که در زندان های نظام فقاهتی جسم و روحشان در معرض تجاوز مزدوران و کفتار صفتان وفادار نظام مطلقه فقاهتی را با خود حمل می کرد، در حالی که درد کودکان بی مادر و درد مادرانی که داغ فرزندان شان را مزدوران فقيه حاکم بر دل هايشان زده اند را حمل می کرد ، برای بدرقه پدر در آخرين سفرش از زندان به مرخصی آمده بود. تا آخرين وداع با پدر را به انجام برساند، که مزدوران رژيم جانش را تنها به خاطرتلاش برای آخرين وداع از وی گرفتند.حقيقتا چقدر سنگين است برای قلب هايی اين چنين رئوف ، درد هايی اين چنين جانکاه. و اين چنين هاله همچون هزاران هاله و ندا ، ترانه .. ديگر به کاروان رهايی طلبان مردم ايران پيوست و رژيم خونريز ولايت مطلقه فقاهتی رکورد ديگری از عملکرد ضد انسانی خودرا پشت سر گذاشت.

حقيقتا اين بسيار درد آور و جانگداز هست که آقای عزت الله سحابی بيش از 60 سال برای آزادی مردم اش مبارزه کرد و نهايتا هم آنها را در حالی که دربند يکی از مخوف ترين رژيم های استبدادی در جهان امروز هستند ترک کرد. و حسرت رهايی و آزادی آنها را با خود برد.

جنگ امروز مردم ايران با رژيم ، جنگ آزادی با استبداد، جنگ رحم با شقاوت، جنگ خشونت با مدارا ، جنگ پلشتی و رزالت با جوانمردی، جنگ عدالت با غارت ، جنگ صداقت با نفاق هست. و رژيم در اين جنگ هر روز بيش از روز قبل در باطلاق اعمال و جناياتش فرو می رود. نتايج سه دهه جنگ اين چنينی ، رژيم را مجبور کرده است که چنان چهره هايی از خود نشان دهد که مردم ايران در سراسر تاريخ خود نظيرش را نديده اند. او در اين بستر گسترده جنايتکاری هر روز تنها تر و منزوی تر می شود، زيرا در بدنه رژيم بسياری توان کشش اين همه پليدی را ندارند، سنگينی فساد و پليدی هر روز بيشتر و تعداد کسانی که آن بار را می کشند هر روز کمتر می شود . و لاجرم خوف از عقوبت جناياتی که مرتکب شده، خون های نا حقی که ريخته، شکنجه ها و تجاوز هايی که کرده ، اموالی که غارت کرده ، او را مجبور می کند که به همه مشکوک شود، از هر تجمعی بترسد، از زندگان و حتی از مردگان بترسد. زيرا عقوبت جنايات هر لحظه در کمين است. به اين خاطر است که او اينک ، از تشييع جنازه می ترسد، از ورزشگاه و ميادين فوتبال می ترسد، از الله و اکبر های دسته جمعی شبانه می ترسد، زيرا می داند که استعداد اعتراضی در ايران به حدی بالا است که با هر تجمعی ممکن است که اين اعتراض از کنترل خارج شود که در آن صورت نه از نظام مطلقه فقاهتی چيزی بر جای خواهد ماند و نه از طيف روحانيت خون آشامی همچون جنتی و يزدی و مصباح و علم الهدی و .... نشانی.

آقای عزت الله سهابی و امثال ايشان با توجه به منش و شخصيت شان جدا از اعتقاد و يا جهت گيری سياسی شان حقيقتا ارزش های گرانقدر معنوی مردم ايران هستند، که فقدان شان جبران ناپذير است . اما مرگ اين چنينی هاله سرزمين ما، شعله ای است در وجدان ها و اشک بغضی است بر گونه های مردم بردبار ما که رژيم جنايتکار ولايت مطلقه فقاهتی هر لحظه بايد در انتظار ترکيدن آن باشد . او با مرگ اين چنينی اش قلب های ما را مالا مال از اندوه کرده،است.

ما مرگ همزمان اين پدر و دختر مثال زدنی سرزمين مان را به همه مردم آزاديخواه ايران، به خانواده های رنج ديده سحابی ، تسليت گفته و برايشات صبر و استقامت آرزو می کنيم.

شورای سوسياليست های مسلمان

11 خرداد 1390