مراحل تکوين تشکيلات شورائی (3)

رضا شيرازی

مرداد ماه 1386

کار جمعی بدون ارتباطات ناممکن است. ارتباطات هدفمند نيازمند مشخص بودن خط حرکتی و خطوط راهبردی (خطوط استراتژيک) است. از نخستين اوان بوجود آمدن تشکل شورائی، اجبارا بايد برای بخش ارتباطات همچون ديگر بخش ها سرمايه گذاری کرد. زيرا مسئله ارتباطات در هر مقوله جمعی و کار گروهی الزامی حتمی و غيرقابل انکار هست.

تجربه نشان داده است که اگر گروه و تشکلی بتواند مراحل آغازين حرکت را بدرستی طی کند. و به تمامی الزامات عملی و تئوريک آن پاسخ دهد، اما در حوزه روابط عمومی و کلا ارتباطات ضعيف عمل کند. چند صباحی طول نخواهد کشيد که حرکت فوق دچار مشکل گردد و در نهايت اگر کاملا نابود نشود به فرقه يا محفلی تبديل خواهد شد. و محرز و آشکار است که آن حرکت نتواند به لحاظ کارکردی چندان موثر باشد. لذا به تعبيری ديگر به دور باطل و بی نتيجه گرفتار خواهد شد. شايد بی دليل نيست که بتوان تاکيد کرد که شاه رگ حياتی هر تشکل و تجمع برای گسترش اش ارتباطات است. به نظر می رسد که بتوان ارتباطات تشکل شورائی را در دو حوزه رديف بندی کرد؛

الف _ ارتباطات اجتماعی

ب_ ارتباطات فکری و فرهنگی و سياسی

برای جامه عمل پوشاندن اهداف فوق ضرورتا بايد شورای ارتباطات را تاسيس کرد. همانند بخش های آموزش، تدارکات وهماهنگی. در اصل همانطوريکه که شما هم مطلعيد در کارهای جمعی و تشکيلاتی همراستا با تعيين چشم انداز و اهداف هر بخش به مرور بايد ساختار اجرائی و عملی اش بوجود آيد. لذا تعيين اهداف ارتباطی بعلاوه مشخص شدن افراد برای بخش ارتباطات اولين اقدام به شمار می آيد. اگر جمعی به اين مرحله رسيد و توانست به موانع و مشکلات ارتباطی پاسخی صحيح دهد، تا حدودی روند شکل گيری شورای ارتباطات آسان است. زيرا در آنوفت برای ايجاد ارتباط تنها به برنامه اجرائی احتياج است. برای طراحی برنامه اجرائی، اعضای شورای ارتباطات لزوما بايد به اهداف کلی جمع احاطه داشته باشند. تا برنامه عملی و اجرائی آنان با اهداف حرکتی و فکری همان مرحله از تشکل هماهنگ و منطبق باشد. شايد بتوان به طور کلی موارد زير را برای ارتباطات اوليه حتمی قلمداد کرد؛

ايجاد ارتباط

هدفمند بودن ارتباط

جمعبندی از ارتباط

گسترش ارتباط يا قطع ارتباط

محمل ارتباطی

حال که بطور کلی چهارچوب بحث را مشخص کرديم اجازه دهيد در آخر به کليدترين مسئله در پيوند با ارتباطات در تشکل شورائی اشاره ای هرچند گذرا داشته باشيم.

ناگفته پيداست که يکی از مجراهای ضربه پذيری کار گروهی در نظام های مستبد مسئله ارتباط گيری ست. به همين دليل شايد بتوان با آئين نامه های امنيتی در اين بخش از نفوذ افراد دشمن و آشکار شدن ارتباطات تاحدودی جلوگيری کرد. لذا شورای ارتباطات در تشکل شورائی در گام های نخست خويش بايد قادر شود شيوه های ارتباطی اش را بخوبی تعيين کند تا در همان شروع کار با ضربات کوبنده دشمن مواجه نشود. لذا نوع سازماندهی و اشکال ارتباطی و محمل های طبيعی برای ارتباط هم از اهم مسائل در اين بخش به شمار می آيند.