مرحله تاسيس تشکيلات شورايی رحمان
عبادی
نيمه دوم ماه مه 2007
در مقاله قبلی تحت عنوان ضرورت و امکان شکل گيری
تشکيلات شورايی که در بولتن
شماره 12 درج گرديد در مورد مختصات تشکيلات شورايی
در ايران صحبت کرديم. در اين نوشته کوتاه و مختصر پس از طرح مجدد مختصات تشکيلات
شورايی، در مورد مرحله تکوين تشکيلات شورايی و نيز ويژگيهای اوليه هيئت موسس صحبت
می کنيم.
مختصات حزب مبتنی بر تشکيلات
شورايی
تشکيلات شورايی مورد نظر دارای مختصات و ويژگيهای
زير می باشد
1- پذيرش ايدئولوژی يا ايدئولوژيها2- وجود صلاحيت
منهای حقوق ويژه3- اصول و قوانین روشن در تمامی اندام حزب4- نظم و سازماندهی
آگاهانه5- رهبری و هدايت جمعی مبتنی بر نيازجمع و رشد فرد6- پذيرش مسوليت بر اساس
توافقات جمعی7- فعاليت شورايی در تمامی سطح تصميم گيری و اجرايی8- داشتن بينش
اتنقادی در کنار درس گيری آگاهانه از نمونه ها و الگوها9- اتصال و انفصال داوطلبانه
افراد بر اساس قوانين و ضوابط مورد توافق جمعی10- مبارزه دائمی با شخصيت پرستی و بت
پرستی و رهبر ستايی از طريق ايجاد رشد و باروری در فرد فرد افراد11- وجود برنامه
های آموزشی و انجام مباحث فکری و نظری و داشتن ديالوگ(گفت وشنود دو طرفه) و هم چنين
تعميق بيیش انتقادی در تشکيلات12- رعايت پرنسيبهای اخلاقی مورد توافق جمع و نيز
رعايت مسائل امنيتی مربوط به حزب و
فعاليتهای آن13- مقيد بودن افراد تشکيلات تنها در رابطه با اصول و قوانينی که خود
به تصويب ويا نگارش و يا تائيد آنها اقدام نمودند و اجتناب از تحميل هر گونه اصل و
اصولی که افراد در تنظيم آنها نقش و يا اطلاع نداشته اند تا بتوانند آنها را رد و
يا تائيد کنند14- در نهايت هدايت افراد حزب به سمت حقيت جويی و مردم دوستی در
مقابله با قدرت طلبی و قدرت پرستی. اين محور آخر در واقع جوهر اصلی تفاوتهای
تشکيلات شورايی با تشکيلات مبتنی بر سيستم سانتراليزم- دموکراتيک می باشد. زيرا
سيستم سانتراليزم دموکراتيک نهايتا به تمرکز گرايی، تمرکز قدرت و قدرت طلبی می رسد
و همان گونه که مائو گفت: مابين سانتراليزم و دموکراسی در سيستم سانتراليزم –
دموکراتيک، تضاد ماهوی وجود دارد، در اين تضاد به تدريج دموکراسی حذف می شود و
سانتراليزم (مرکزيت گرايی) تقويت می شود. در مورد قوانين حقوقی اين حزب در مقاله ای
مجزا سخن خواهيم گفت.
مرحله فعلی
مرحله فعلی عبارت از شناسايی و ارتباط نيروهای واجد صلاحيت با يکديگر است. بر
همين اساس نيروهای تشکيل دهنده حزب
مورد نظر می توانند بر اساس پروسه زير اقدام
به بر پايی تشکيلات بنمايند.
1- می بايست بر اساس سنخيت های مشترک فوق در
يک پروسه به شناسايی و ارتباط منظم و قانونمند با يکديگر دست يابند.
2-
نيروهای تشکيل دهنده حزب مورد نظر می بايست بر بستر يک سری فعاليتهای مشترک
اعم از سياسی، فرهنگی و اجتماعی به
شناخت يکديگر در حوزه های جهت گيری های سياسی- طبقاتی، صلاحيتهای مبارزاتی و
خصايل دموکراتيک دست پيدا کنند.
3- فعاليتهای
عملی نيروها جهت شناخت بهتر همديگر می تواند مخفی يا علنی باشد، اما اين فعاليتها
از آن دست فعاليتهايی نيستند که در دهه های 30 و 40 در ايران انجام گرفت. چون
فعاليتها و مبارزات آن دوره که تماما مخفی بوده است، عمدتا در کادر مبارزات چريکی و نظامی انجام يافته
است. اگر چه در سايه مبارزات آن دوره مبارزينی صادق و از جان گذشته همچون ستارگانی
فروزنده بر آسمان ظلمانی و استبداد زده ميهن مان درخشيدند و از خود رشادتها نشان
داده اند، اما آن مبارزات نتوانست توده ای گشته و توده ها را به خودآگاهی و تشکل که
لازمه ايجاد تحولات بنيادين در جامعه هست ، برساند. به همين دليل پيشگامان از جان
گذشته در آن دوره بجای اينکه توده های خودآگاه و سازمانيافته را در مقابل استبداد
قرار دهند، خود در مقابل دشمن قرار گرفتند و متحمل ضربات سنگين و جبران ناپذير
گشتند.
4- فعاليتهای اين
دوره که با استراتژی خودآگاهی وتشکل يابی توده ها در راستای انقلاب اجتماعی است
بايد به گونه ای باشد که نه پيشگام
را در مقابل ارتجاع و استبداد قرار دهد، بلکه توده های خودآگاه و متشکل را رو در
روی دشمن قرار دهد. به همين دليل اين فعاليتها می تواند علنی و بعضا حتی قانونی نيز
باشد. اما هدف از اين فعاليتها و مبارزات می بايست انقلاب اجتماعی باشد( در
رابطه با انقلاب اجتماعی و نيز
تفاوتهای آن با انقلاب سياسی در يکی از مقالات قبلی تحت عنوان "ضرورت و امکان
برپايی تشکيلات شورايی در ايران قدری صحبت کرديم)
5- تشکيلات مورد
نظر در يک پروسه و پس از گذر از یک سری فعاليتهای مشترک و شناخت دقيق افراد از
يکديگر بوجود می آيد.
به همين دليل
مرحله فعلی مرحله شناسايی و ايجاد ارتباط است. در دوره های بعدی می بايست نوع
فعالتها و چگونگی آنها را روشن نماييم.
اين است که بايد گفت مسئله تاسيس تشکيلات
شورايی و هيئت موسس در شرايط فعلی در
دستور کار قرار ندارد، زيرا هیئت موسس تشکيلات مورد نظر پس از گذر از يک سری
فعاليتهای مشترک عملی و نشان دادن صلاحييتهای مبارزاتی و با تکيه بر مختصات بر
شمرده می تواند شکل گيرد.
بنا براين بايد گفت، نيروهايی که برای بر پايی
تشکيلات شورايی فعاليت می کنند می بايست، پس از مرحله شناسايی و ايجاد ارتباط، نوع
فعاليتهای مشتر ک را که الزاما مخفی هم نيستند مشخص نمايند.
اين امر در مورد
نيروهای خارج از کشور هم صدق می کند.، فعاليتها در نهادها بستری مناسب جهت شناسايی
همديگر می باشد. فرد يا افرادی که نتواند در هيچ نهادی شرکت کند، صلاحيت ايجاد
تشکيلات شورايی را نيز ندارد.